Verhaal: Kees (68) blijft in beweging

Kees woont zelfstandig in Zierikzee. Hij houdt van tuinieren op zijn balkon, leest graag de krant en is blij dat hij fysiek nog goed in orde is. Ook geniet hij ervan om samen met zijn vriendin leuke dingen te blijven doen. Kortom, aan zijn dagelijks leven probeert hij zoveel mogelijk vast te houden. Dat lukt niet altijd vanzelf. Kees merkt bijvoorbeeld dat hij soms moeilijker op namen kan komen en veel prikkels kunnen soms wat veel zijn. Dan raakt hij sneller vermoeid en heeft hij even tijd nodig om bij te komen. Toch wil hij vooral blijven kijken naar de dingen die hij nog wel kan. “Ik ben nu gelukkiger,” vertelt hij, “omdat ik me weer kan richten op de dingen die ik wel kan.”

Voor de dertigste keer de Vierdaagse

Een van die dingen is wandelen. Dit jaar loopt Kees voor de dertigste keer de Nijmeegse Vierdaagse. Een bijzondere mijlpaal, waar hij zichtbaar (en terecht!) trots op is. Hij laat ons zijn medaillekastje zien: een herinnering aan al die jaren wandelen, volhouden en doorgaan. Kees: “Wandelen geeft mij rust en ruimte. Het helpt me om mijn hoofd leeg te maken en het geeft me vertrouwen in mijn lichaam. Zolang het kan, blijft ik doen wat me goed doet.”

Daarin staat Kees er niet alleen voor. Chantal van den Heerik is als casemanager dementie aangesloten bij Konnekt Zeeland en denkt met hem mee. In de periode na de diagnose hadden Kees en Chantal regelmatig contact. Kees: “Dat was heel prettig, want zo’n diagnose zet je leven op zijn kop.” “Er komt veel op iemand af”, vult Chantal aan. “Vragen over wat er verandert, wat er nodig is en hoe je het dagelijks leven zo goed mogelijk kunt blijven vormgeven.” Nu er meer rust is, zit er meer tijd tussen de huisbezoeken, maar het contact blijft laagdrempelig. “We bellen in de tussentijd ook hoor,” zegt Chantal. Zo blijft ze betrokken bij hoe het met Kees gaat en wat hij nodig heeft.

Zij begrijpt mij

Voor Kees is Chantal belangrijk. “Ik kan mijn verhaal bij haar kwijt,” zegt hij. “Zij begrijpt mij.” Als casemanager kijkt Chantal samen met Kees naar wat hij nodig heeft, nu en later. Chantal: “Juist in deze fase is het waardevol om iemand goed te leren kennen. Wat geeft iemand plezier? Wat brengt rust? Wat als iets straks niet meer kan? En wat helpt om zo lang mogelijk de dingen te blijven die zorgen voor kwaliteit van leven?”

Bij Kees is dat duidelijk: wandelen, tuinieren, de krant lezen, leuke dingen doen met de mensen om hem heen en toeleven naar opnieuw een bijzondere Vierdaagse. Zijn diagnose verandert veel, maar niet wie hij is. Kees laat zien hoe belangrijk het is om te blijven kijken naar de mens achter de diagnose. Naar wat iemand kracht geeft, wat iemand graag doet en wat het leven waardevol maakt. Dank je wel Kees, voor deze bijzondere ontmoeting en voor je openheid.